Ο διάλογος, που ακολουθεί, σε όλες τις σελίδες αυτού του βιβλίου, είναι «μιά μεγάλη κόντρα» με δύο πρόσωπα, τα οποία αυτοαποκαλούνται «Μάρτυρες του Ιεχωβά», το ένα εκ των οποίων είναι πρόσωπο πρώτου βαθμού συγγενείας, ενώ το άλλο είναι «πρεσβύτερος» της « εταιρείας ΣΚΟΠΙΑ που εμπορεύεται με ελεεινό τρόπο τον λόγο του Θεού».
(Παλαιότερα με αυτό το - πρώτου βαθμού συγγενείας – πρόσωπο, είχαμε κόψει κάθε επικοινωνία λόγω του ότι είχε προσχωρήσει στους Ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά. Χάριν όμως πολλών και επιμόνων παραινέσεων συγγενικών μας προσώπων πρώτου βαθμού συγγενείας, ξανααποκτήσαμε κάποια στοιχειώδη επαφή).
Κάποια ημέρα, μέσα στο σίτι μου, σε ανύποπτο χρόνο και χωρίς να προκαλέσω καμία συζήτηση περί του Θεού, το συγγεικό μου πρόσωπο αποκάλεσε τις 33 εικόνες της Παναγίας, που είχα και έχω στο σπίτι μου είδωλα και εμένα ειδωλολάτρη, σαν όλους τους ειδωλολάτρες χριστιανούς. Εκνευρισμένος από αυτή την άκαιρη και άστοχη επίθεση εναντίον μου και την κατ’ επέκταση ρυπαρή επίθεση στο πρόσωπο της Μητέρας των χριστιανών και Μητέρας του Θεού, Παναγίας, το άτομο αυτό το έδιωξα αμέσως από το σπίτι μου.
Αυτό
το πρώτου βαθμού συγγενείας πρόσωπο, το προκάλεσα να έρθουμε σε διάλογο για
το «τι λέει» ο λόγος του Θεού μέσα στην Αγία Γραφή. Του πρότεινα μάλιστα να προσκομίσει
αν ήθελε και …ολόκληρη την βιβλιοθήκη «της εταιρείας ΣΚΟΠΙΑ, που εμπορεύεται με ελεεινό τρόπο τον λόγο του
Θεού» και να φέρει αν θέλει ακόμη και πρεσβυτέρους
και επισκόπους της κερδοσκοπικής
εταιρείας μαζί του.
Μετά
από λίγες ημέρες το πρόσωπο αυτό ήλθε στο σπίτι μου με ένα ακόμη πρόσωπο, το οποίο ονόμασε
«αδελφό». Μού υποσχέθηκαν δε, ότι θα βρώ και εγώ την «αλήθεια», που είχαν βρεί
και εκείνα τα πρόσωπα.
Φυσικά
έγινε μεταξύ μας μια μεγάλη «θρησκευτική»
κόντρα, με πάρα πολλές διακοπές και χλιαρές
ή έντονες αντιρρήσεις, οι οποίες δεν
κρίθηκαν αναγκαίες να γραφτούν.
Τα
αποτελέσματα βέβαια ήταν θετικά για
το συγγενικό μου πρόσωπο, διότι η
συζήτηση έγινε μέχρι το τέλος
και αρνητικά για τον «πρεσβύτερο», ο
οποίος αποχώρησε γρήγορα, διότι δεν ήθελε να παραδεχτεί τις Αλήθειες
της Αγίας Γραφής και μου θύμισε μία
παλαιά ιστορία με ένα καλοκάγαθο
γέροντα μοναχό που παρακαλούσε το Θεό να …συγχωρέσει τον διάβολο!
Αυτός
λοιπόν ο καλοκάγαθος γέροντας μοναχός, προσευχόταν μέσα στο κελλί του μέρα και
νύχτα στον Θεό και εκτός των άλλων προσευχών τον παρακαλούσε και του έλεγε:
-Σ ε παρακαλώ Θεέ μου,
συγχώρεσε τον διάβολο.
Αυτό
συνεχιζόταν χρόνια. Μια μέρα παρουσιάζεται ένα ξένος μοναχός στον καλοκάγαθο
αυτόν γέροντα. Αφού φιλοξενήθηκε καλά ο ξένος μοναχός, έφτασε και η ώρα της
προσευχής.
-Άς προσευχηθούμε
αδελφέ, λέει
ο γέροντας μοναχός στον ξένο.
-Ναι ναι να προσευχηθούμε, είπε και ο ξένος μοναχός
-Άγιος ο Θεός, ξεκινάει την προσευχή του
ο καλοκάγαθος γέροντας.
-Άγιος, άγιος, έλεγε και ο ξένος μοναχός
-Άγιος ο ισχυρός, συνέχισε το γέροντας
μοναχός.
-Ισχυρός, ισχυρός, επανέλαβε ο ξένος μοναχός.
-Άγιος ο Αθάνατος, συνέχισε ο γέροντας.
-Αθάνατος, αθάνατος ξαναεπανέλαβε ο ξένος μοναχός.
-Ελέησον ημάς, συνέχισε ο καλοκάγαθος
γέροντας.
-Έ! όχιιιιιι δεν
θέλω να με ελεήσει φώναξε ο ξένος μοναχός και έγινε άφαντος!
Ήταν ο ίδιος ο διάβολος.
Έτσι και ο «πρεσβύτερος». Ήξερε την αλήθεια. Δεν ήθελε όμως:
- Να παραδεχτεί ότι κάνει λάθος που πιστεύει τον ψευδοπροφήτη, διότι είχε εγωϊσμό, σαν τον απύθμενο εγωϊσμό
του σατανά.
- Να του φύγει το θύμα (το συγγενικό μου
πρόσωπο), το οποίο του είχε «φορτώσει» να προσέχει ο διάβολος, μέσω της σατανικής οργάνωσης και
- Να πιστέψει ότι, τόσα χρόνια, έκανε λάθος και πήρε πολλά αφελή
άτομα στον «λαιμό» του.
- Να παραδεχτεί ότι πλάνεψε ακόμη και πρόσωπα μέσα από
την οικογένειά του, διδάσκοντας με σθένος τις σατανοφιστείες της Οργάνωσης
και
- Ότι ήρθε σε ευθεία αντιπαράθεση με τον Αληθινό Τριαδικό Θεό.
Μακάρι να βγάλει την εκούσια βαρηκοϊα του για να ακούσει τα αξιόπιστα λόγια της Αγίας Γραφής και να ανοίξει τα «μάτια της ψυχής» του για να δεί την Αληθινή Αλήθεια.
Εμείς πάντως, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, προσευχόμαστε να γυρίσουν στην Εκκλησία του Χριστού και Θεού όλοι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν πλανηθεί από τον σατανά και τους υπηρέτες του.
