Περί αίματος (Συνομιλία ορθοδόξου με ψευδομάρτυρα Ιεχοβά)

 (Χ.Ο.) Χ=Χριστιανός, Ο=Ορθόδοξος

(Π.Ο.Σ.) Π=Προβατοειδής (είς), Ο= Οπαδός (οί),                 Σ= Σκοπιάς *

* (Έτσι τους ονομάζει η εταιρεία ΣΚΟΠΙΑ)

Περί αίματος

(Χ.Ο.)  Θέλετε να εξετάσουμε τα περί αίματος;

(Π.Ο.Σ.)  Ναι να το εξετάσουμε, διότι ξέρουμε ότι εσείς μάλιστα κάνετε και μεταγγίσεις αίματος

(Χ.Ο.)  Τι πιστεύετε εσείς για το αίμα;

(Π.Ο.Σ.)  Η Αγία Γραφή είναι ξεκάθαρη και λέει να αποφεύγουμε το αίμα.

Άς διαβάσουμε μέσα στην Αγία Γραφή ένα εδάφιο:

Δευτερ. ΙΒ΄23-25, «Μόνον άπεχε ισχυρώς…...ενώπιον του Κυρίου».

Βλέπετε τι λέει εδώ; Να μη πιούμε αίμα του ζώου, διότι είναι η ζωή του. Δεν πρέπει να το φάς με το αίμα του, αλλά να το χύνεις στη γή σαν νερό. Άρα εσείς που κάνετε μετάγγιση αίματος παραβαίνετε μια σημαντική εντολή του Θεού.

Διαβάστε επίσης στο Πραξ. ΙΕ΄ 20. «Αλλά να γράφωμεν προς αυτούς…., και του αίματος».

Διαβάστε και εδώ: Πράξ. ΚΑ΄ 25. «Περί δε των εθνών τα επίστευσαν, ημάς γράψαμεν…..και του αίματος...».

(Χ.Ο.)  Μάλλον δεν καταλάβατε τι λέει σε αυτά τα εδάφια η Αγία Γραφή ή δεν σας το έχουν εξηγήσει καλά ή σας το εξήγησαν επίτηδες λάθος για να σας πλανήσουν.

Η Αγία Γραφή δεν λέει να μη κάνουμε μετάγγιση αίματος, αλλά να μη πίνουμε το αίμα των ζώων, όταν τα σφάξουμε.

Λέει να μη πιούμε το αίμα του ζώου, διότι είναι η ζωή του.

Εμείς οι Ορθόδοξοι δεν αφαιρούμε ζωές, αλλά προσφέρουμε ζωή σε ανθρώπους που κινδυνεύουν.

Η Αγία Γραφή εννοεί ότι είναι πολύ κακό να σφάξεις ένα ζώο και να του πιείς το αίμα. Είναι σαδισμός, αντιχριστιανική πράξη, διότι το αίμα δεν είναι μέσα στα είδη της φυσικής διατροφής του ανθρώπου. Είναι αντίθετη διατροφή ως προς  την φυσική διατροφή του ανθρώπου.

Εμείς κάνουμε μετάγγιση αίματος από αγάπη, για να σώζουμε τις κινδυνεύουσες ζωές των συναθρώπων μας.

Όλοι αναγνωρίζουν τον αιμοδότη σαν σωτήρα των έχόντων ανάγκη του αίματός του. Ξέρετε πόσα παιδιά έχουν μεσογειακή αναιμία και κάνουν κάθε δεκαπέντε (15) ημέρες μετάγγιση αίματος και συνεχίζουν να ζούν;

Μήπως έπρεπε να αφήναμε όλους αυτούς τους συνανθρώπους μας, που έχουν ανάγκη λίγο από το πάντα ανανεώσιμο και πολύτιμο αίμα μας, να πεθάνουν;

Αν ένας από εσάς τους οπαδούς της «εταιρείας, που εμπορεύεται με ελεεινό τρόπο τον λογο του Θεού», ήταν πάρα πολύ αμαρτωλός και είχε άμεση ανάγκη από αίμα, θα τον αφήνατε να πεθάνει αμαρτωλός ή θα του κάνατε την μετάγγιση και θα του δίνατε έτσι την ευκαιρία να μην ξανααμαρτήσει, για να είναι στην Βασιλεία του Θεού;

Αν τον αφήσετε να πεθάνει ως αμαρτωλός - ενώ μπορούσατε να τον σώσετε - τότε εσείς δείχνετε σαν να παίρνετε την θέση του Ιησού Χριστού, Θεού και Κριτή όλων κατά την Δευτέρα Παρουσία και τον στέλνετε στην αιώνια κόλαση, που πιστεύουμε εμείς ή στην ολοκληρωτική «εξαφάνιση» που πιστεύετε εσείς.

Μήπως είστε ο Θεός Κριτής ή ο «αντ’ Αυτού;».

(Π.Ο.Σ.)  Εμείς δεν λέμε κάτι τέτοιο

(Χ.Ο.)  Τι λέτε τότε; Πού ξέρετε εσείς, αν αργότερα μετά την μετάγγιση, εκείνος θα άλλαζε ζωή για να κερδίσει την βασιλεία του Θεού;

Έχετε κανένα παράδειγμα για το τι θα κερδίζαμε αν δεν κάναμε μετάγγιση αίματος; Τι καλό θα μπορούσατε να μου πείτε;

(Π.Ο.Σ.)  Μόνο ότι απαγορεύεται γνωρίζουμε.

(Χ.Ο.)  Για διαβάστε τι λέει σε αυτό το εδάφιο ο Ίδιος ο Χριστός: Ιωάν. ΣΤ΄ 53. «Είπε λοιπόν είς αυτούς ο Ιησούς. Αληθώς …..,δεν έχετε ζωή εν εαυτοίς».

Εμείς όμως οι πραγματικοί Χριστιανοί και όχι οι «ιμιτασιόν» χριστιανοί, έχουμε ένα μεγάλο παράδειγμα προς μίμηση. 

Έχουμε το παράδειγμα του Ιησού Χριστού, που έδωσε το Πανάγιο Αίμα Του για μας τους ανθρώπους και πήρε όλες τις αμαρτίες του κόσμου επάνω του.

Αίμα Χριστού κοινωνούν οι άνθρωποι στο μυστήριο της Θείας Κοινωνίας και μόνο από αυτό το Πανάγιο αίμα έχουμε όλοι οι άνθρωποι ανάγκη.  

Αν ήταν ανάγκη να πίνουμε αίμα ανθρώπων για να ζήσουμε, θα σφάζαμε ο ένας το άλλον και θα είμασταν σαδιστές και κανίβαλοι.

Μπορεί η ανθρώπινη μετάγγιση αίματος να εξασφαλίζει πρόσκαιρο ζωή, αλλά η μετάγγιση του Αίματος του Θεού, εξασφαλίζει ζωή αιώνιο.

(Π.Ο.Σ.)  Εμείς δεν κάνουμε μετάγγιση αίματος, διότι φοβούμαστε μήπως πάρουμε αίμα κανενός αμαρτωλού και δεν κερδίσουμε την βασιλεία του Θεού.

(Χ.Ο.)  Αυτό δεν είναι σωστό και λογικό επιχείρημα που λέγεται από σοβαρούς ανθρώπους. Εδώ μιλάμε σοβαρά. Σύμφωνα με την παιδαριώδη φράση-δικαιολογία, που μου είπατε, ότι μπορεί να μεταδοθεί η αμαρτία, τότε όλοι θα:

·         Παραβαίναμε όλες τις εντολές του Θεού.

·         Είμασταν άθεοι.

·         Είμασταν αντίθετοι με το θέλημα Του, μέχρι να φτάσουμε σε κάποια ηλικία, που θα καταλαβαίναμε ότι θα πεθάνουμε οπότε θα

·         Κάναμε και μια «μεταγγισούλα» από κάποιον ευσεβή και θάμασταν πεντακάθαροι από αμαρτίες, οπότε θα πηγαίναμε στην βασιλεία των Ουρανών.

Θα μπορούσε όμως να συμβεί δυνατόν και το αντίθετο. Δηλαδή να ζεί κάποιος μέχρι το εννενήντα (90) του χρόνια ευσεβέστατα και να χρειαστεί αίμα, να του γίνει μετάγγιση από αμαρτωλό άνθρωπο και να πεθάνει αμαρτωλός! 

Έτσι θα πήγαιναν «τσάμπα» όλες του οι θυσίες και δεν θα κέρδιζε ποτέ την βασιλεία των ουρανών, αν και θα την άξιζε.

Αυτές είναι επινοήσεις των σατανοφωστήρων και από τους χριστιανούς δεν λαμβάνονται ποτέ υπόψη.

Ενημερωνόμαστε, καμία φορά, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ότι κάποιος «οπαδός της εταιρείας, που εμπορεύεται με ελεεινό τρόπο τον λόγο του Θεού», δεν επιτρέπει να γίνει μετάγγιση σε μικρά παιδάκαια, νήπια ή και σε εφηβική ηλικία, που κινδυνεύουν άμεσα και αναρωτιέμαι:

·         Πώς τολμάνε αυτοι οι «οπαδοί της εταιρείας, που εμπορεύεται με ελεεινό τρόπο τον λόγο του Θεού» να μιλάνε ότι βαπτίζουμε εμείς οι ορθόδοξοι τα μικρά παιδιά μας, χωρίς να τα ρωτήσουμε;

·         Για ποιο λόγο δεν μιμούνται τον Κύριο και Θεό μας, που έδωσε το αίμα Του για να σώσει όλους τους ανθρώπους;

·         Μήπως έχουν κανένα καλό παράδειγμα για να το μιμηθούμε; ή

·         Μήπως πρέπει να κάνουμε πράξεις αντίθετες, με τις εντολές και τις πράξεις του Χριστού;

Μα όσοι κάνουν αντίθετες πράξεις από τον Χριστό είναι αντίχριστοι!

--------------

Γενικά

Η ηγεσία τών  ψευδομαρτύρων τού Ιεχοβά, διδάσκει ότι η μετάγγιση αίματος απαγορεύεται από τους Χριστιανούς, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει το θάνατό τους!

Η ηγεσία τής εν λόγω οργάνωσης, φέρει ενοχή αίματος για τους οπαδούς της που τυχόν πέθαναν, θέλοντας να κρατήσουν την ακεραιότητα τής πίστης τους απέναντι στο Θεό.

1. Τα επιχειρήματα τής εταιρίας Σκοπιά

Με λίγα λόγια, η θέση τής εταιρίας Σκοπιά, είναι η εξής:

"Οι ψευδομάρτυρες τού Ιεχοβά", αν και διδάσκουν ότι η μετάγγιση είναι επικίνδυνη για λόγους υγείας από μολύνσεις, δεν απαγορεύουν το αίμα γι' αυτό το λόγο. Οι λόγοι είναι καθαρά δογματικοί. Από την αρχή, ο Θεός έδειξε την απέχθειά Του για την χρησιμοποίηση τού αίματος ως τροφή, όταν έδωσε στο Νώε την εντολή να μη φάνε "κρέας με το αίμα του". (Γένεσις 9/θ΄ 4).

Εφ' όσον ο Νώε ήταν προπάτοράς μας, η απαγόρευση ισχύει και για εμάς. Αιώνες μετά, ο Θεός έδειξε ότι η απαγόρευση ίσχυε ακόμα, όταν απαγόρευσε στους Ισραηλίτες και όσους ζούσαν ανάμεσά τους, να τρώνε αίμα. (Λευϊτικό 17/ιζ΄ 10 - 14).

Και στους Χριστιανούς όμως, έδειξε ότι αυτό απαγορεύεται, όταν στην Αποστολική Σύνοδο (στις Πράξεις 15/ιε΄ 20,28,29), δόθηκε εντολή "να απέχουν από αίμα, και πνιχτό, και ειδωλοθύτων, και πορνείας". Το εδάφιο δεν λέει απλά "να μην τρώνε", αλλά "να απέχουν", που σημαίνει, ότι δεν πρέπει να το βάζουν καθόλου στο σώμα τους, όπως δεν θα έπρεπε να βάζει στο σώμα του οινόπνευμα, εκείνος που θα του το απαγορεύσει ο γιατρός. Και φυσικά, αν κάποιος βάλει κάτι απαγορευμένο στις φλέβες του, δεν απέχει! Δεν επιτρέπεται να συντηρείς την ζωή σου με αίμα, ούτε τρεφόμενος με αυτό από το στόμα, ούτε από τις φλέβες."

2. Μόλυνση ή θάνατος;

Ας δούμε όμως προσεκτικά τα επιχειρήματα αυτά, για να εντοπίσουμε τα λογικά και δογματικά σφάλματα αυτής τής οργάνωσης, σε σχέση με το αίμα:

Βεβαίως το αίμα είναι επικίνδυνο σε κάποιες μεταγγίσεις, αλλά όταν η ζωή κινδυνεύει, και δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική θεραπεία, τότε θα ήταν παράλογο να σκεφθούμε τους κινδύνους από ηπατίτιδα, AIDS, ή άλλες μολύνσεις. Τότε, επιβάλλεται η άμεση σωτηρία τού ασθενούς.

3. Ο λόγος τής απαγόρευσης στο Νώε να τρώει αίμα

Είναι όμως Χριστιανικό κάτι τέτοιο;

Ας αρχίσουμε από τον καιρό τού Νώε. Μία προσεκτική ανάγνωση τού εδαφίου, θα μας αποκαλύψει το λόγο για τον οποίο ο Θεός απαγόρευσε στο Νώε την βρώση αίματος.

Το εδάφιο Γένεσις 9/θ΄ 4 λέει τα εξής: "κρέας όμως με την ζωήν αυτού, με το αίμα αυτού, δεν θέλετε φάγει".

Παρατηρούμε, ότι το αίμα είναι σύμβολο τής ζωής, συνεπώς πρέπει να έχουμε γι' αυτό τον απαραίτητο σεβασμό. Όμως, είναι άραγε συνετό και ευπρόσδεκτο στον Θεό, (σε περίπτωση κινδύνου), να θυσιάσουμε την ίδια την ζωή για χάρη τού συμβόλου της; Τι είναι ιερότερο την στιγμή εκείνη; η ζωή, ή το σύμβολό της; Τι θα θυσιάζαμε, την σημαία ή τη χώρα μας;

Γιατί όμως ο Θεός απαγορεύει τη βρώση αίματος μαζί με το κρέας;

Εφ' όσον ο Θεός είναι ο δοτήρας τής ζωής, (Ιώβ 33/λγ΄ 4), και "η γη το υποπόδιο τών ποδών του", (Πράξεις 7/ζ΄ 49), χύνοντας στην γη ο Νώε το αίμα, το σύμβολο τής ζωής τού ζώου, είναι σαν να του λέει: "Θεέ μου, εγώ χρησιμοποιώ το κρέας τού ζώου για να συντηρήσω την ζωή μου, (όπως μου επέτρεψες), όμως η ζωή του ανήκει σ' εσένα. Χύνω λοιπόν το αίμα του, (το σύμβολο τής ζωής του) στη γη, στα πόδια σου, δείχνοντάς σου έτσι ότι αναγνωρίζω την αποκλειστική εξουσία σου πάνω στη ζωή του".

Η απαγόρευση τού αίματος λοιπόν, δεν γίνεται για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο για την συμβολική αυτή αποδοχή τής εξουσίας τού Θεού, πάνω στη ζωή τού πλάσματός Του, που είναι πλέον νεκρό.

Όταν όμως γίνεται μετάγγιση, ο δότης τού αίματος, δεν είναι νεκρός! Ζει ακόμα, και ενώ διατηρεί ακόμα τη ζωή του, δίνει λίγο από το αίμα του, για να διατηρήσει και την ζωή τού αδελφού του. Εφ' όσον όμως ζει ακόμα, δεν τίθεται θέμα επιστροφής τής ζωής του στο υποπόδιο τού Θεού. Την ζωή του την έχει ακόμα! Δεν τίθεται λοιπόν και θέμα απαγόρευσης για την μετάγγιση αίματος.

Το ίδιο συμβαίνει, και με τα σημεία τού Μωσαϊκού Νόμου, όπου απαγορεύεται η βρώση αίματος, και που έπρεπε να χύνεται στη γη, πριν την βρώση τού ζώου, ή πριν από την θυσία.

4. Η λέξη: "απέχετε" τής αποστολικής συνόδου

Τι θα πούμε όμως για την Καινή Διαθήκη; Τι εννοούσε η απόφαση τών αποστόλων, όταν επέβαλαν την "αποχή" από το αίμα; Μιλούσαν μόνο για βρώση, ή χρησιμοποιήθηκε η λέξη με απόλυτο τρόπο;

Η Εταιρία Σκοπιά, πιστεύει ότι η λέξη, χρησιμοποιείται με απόλυτο τρόπο, και σημαίνει: "κρατώ απόσταση" από το αίμα.

Αν είναι έτσι, πράγματι η μετάγγιση, θα έπρεπε να απαγορεύεται. Αν όμως η λέξη χρησιμοποιήθηκε με απόλυτο τρόπο, ένας ψευδομάρτυρας τού Ιεχοβά, δεν θα έπρεπε να γίνεται χασάπης! Ένας χασάπης, δεν απέχει από το αίμα! "Απέχω", σημαίνει κρατώ απόσταση! Δηλαδή, ούτε καν το αγγίζω!

Αν πάλι η λέξη δεν χρησιμοποιείται με αυτό τον απόλυτο τρόπο, μπορεί να σημαίνει μόνο την βρώση, κι όχι την μετάγγιση, δεδομένου ότι τότε που γράφτηκαν τα λόγια τών αποστόλων, δεν υπήρχε μετάγγιση, συνεπώς εννοούσαν μόνο την βρώση.

Με αυθαιρεσία λοιπόν, η Εταιρία Σκοπιά ερμηνεύει την λέξη: "απέχετε", απόλυτα για την μετάγγιση, ενώ όχι απόλυτα, για το άγγιγμα τού αίματος, το οποίο επιτρέπει.

Γιατί όμως χρησιμοποιείται η λέξη "απέχετε", και όχι "μην τρώτε", αν εννοούσε μόνο την βρώση;

Ο λόγος είναι, ότι η απαγόρευση μιλάει για τέσσερα πράγματα: "ειδωλόθυτα, πνικτά, αίμα, και πορνεία". Αν χρησιμοποιείτο η φράση: "μην τρώτε", δεν θα μπορούσε να περιλαμβάνει την "πορνεία". Αν πάλι χρησιμοποιούντο οι φράσεις: "μη διαπράττετε", ή "μη συμμετέχετε", δεν θα ήταν ταιριαστό για τα τρία πρώτα. Έτσι, γίνεται σαφές, ότι η καταλληλότερη λέξη για να αναφερθούν και οι τέσσερεις αυτές απαγορεύσεις σε μία πρόταση, ήταν η λέξη: "απέχετε"!

Η λέξη αυτή λοιπόν, χρησιμοποιήθηκε για καθαρά συντακτικούς λόγους, και εννοεί την βρώση.

"Μα το ίδιο δεν είναι αν πάρεις το αίμα μέσα σου από το στόμα, ή από την φλέβα;" Ίσως ρωτήσει κάποιος.

Όχι! η διαφορά είναι τεράστια. Δεν είναι σαν το οινόπνευμα, που είτε το πάρεις από το στόμα, είτε από την φλέβα, γίνεται τροφή για τον οργανισμό.

Το αίμα, όταν το πάρεις από το στόμα, γίνεται τροφή. Από τη φλέβα όμως, γίνεται "πιάτο"! Η λειτουργία τού αίματος στην φλέβα, είναι να μεταφέρει στα κύτταρα οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Δεν γίνεται το αίμα τροφή. Η μετάγγιση λοιπόν, είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα από την βρώση αίματος.

5. Η αυστηρότητα τής απαγόρευσης

Πόσο δεσμευτική όμως είναι η απαγόρευση τής βρώσης τού αίματος; Ας δούμε:

Στην ίδια απαγόρευση, αναφέρεται και η αποχή από ειδωλόθυτα. Άραγε, είναι αυτή μία απαγόρευση, για την οποία αξίζει ακόμα και να πεθάνεις;

Ο απόστολος Παύλος, ένας από τους αποστόλους που συμμετείχαν στην αποστολική σύνοδο που επέβαλε αυτή την απόφαση, σε άλλο σημείο τής Αγίας Γραφής λέει τα εξής:

Α΄ Κορινθίους 10/ι΄ 25 - 29: "Ότι πουλιέται στον χασάπη, τρώτε το, μη εξετάζοντας τίποτα για την συνείδηση ...τρώγετε ότι βάζετε μπροστά σας, μη εξετάζοντας τίποτα για την συνείδηση. 

Εάν όμως κάποιος σας πει: "Αυτό είναι ειδωλόθυτο", μη το φάτε, για εκείνον που το φανέρωσε, και για την συνείδηση... όχι τη δική σου, αλλά τού άλλου".

Παρατηρούμε το εξής εκπληκτικό: Αν και τα ειδωλόθυτα απαγορεύονται ρητά από την Σύνοδο τών Αποστόλων, ο απόστολος Παύλος, επιτρέπει την βρώση τους, αν αυτό δεν σκανδαλίζει κάποιον. Εκείνο δηλαδή που απαγορεύεται μαζί με το αίμα, η Αγία Γραφή αλλού το επιτρέπει! Πόσο μάλλον η μετάγγιση, που γίνεται όχι για ένα απλό γεύμα, αλλά για την σωτηρία μιας ζωής!

Μάλιστα λέει ο απόστολος, να μην ελέγχουμε αν αυτό που τρώμε είναι ειδωλόθυτο! Αυτό είναι εντελώς αντίθετο από την πρακτική τής Εταιρίας Σκοπιά, που καλεί τους οπαδούς της, να ψάχνουν από πριν αν αυτό που τρώνε είναι πνιχτό, ή αν σε κάποια εγχείρηση θα χρησιμοποιηθεί αίμα.

6. Ο λόγος τής απαγόρευσης τής συνόδου

Ας δούμε όμως πιο προσεκτικά, το λόγο για τον οποίο απαγορεύτηκαν αυτά τα τέσσερα πράγματα από την Αποστολική Σύνοδο, και γιατί ο απόστολος Παύλος δεν τα τηρεί τόσο αυστηρά.

Αν προσέξουμε, θα παρατηρήσουμε ότι τα αποκαλεί "αναγκαία βάρη" (Πράξεις 15/ιε΄ 28). Γιατί άραγε, αν "οι εντολές τού Θεού δεν είναι βαρειές"; (Α΄ Ιωάννου 5/ε΄ 3).

Επίσης, λέει ότι "εκτός από αυτά τα τέσσερα αναγκαία", τα άλλα δεν απαγορεύονται (Πράξεις 15/ιε΄ 28).

Δηλαδή, εκτός από το πνιχτό, την πορνεία, το αίμα και τα ειδωλόθυτα, όλα τα άλλα επιτρέπονται; 

Επιτρέπεται ο φόνος; Η κλοπή; Η βλασφημία; Φυσικά όχι! Τότε, γιατί το γράφει αυτό;

Από ποιον απαγορεύονται αυτά; Από το Μωσαϊκό Νόμο! Ας μην ξεχνάμε, ότι η Αποστολική αυτή Σύνοδος, έγινε για το πρόβλημα τής Περιτομής, δηλαδή, για το αν θα έπρεπε να περιτέμνονται κατά τον Μωσαϊκό Νόμο οι εθνικοί. Αυτά τα τέσσερα πράγματα λοιπόν, είναι τα μόνα βάρη, στα οποία υποχρεούντο οι εθνικοί να τηρούν το Νόμο! Είναι τα μόνα πράγματα που ο Νόμος πρόσταζε να τηρούν οι μη Εβραίοι που ζούσαν ανάμεσά τους, σύμφωνα με το χωρίο Λευϊτικό 17/ιζ΄ 7 - 18/ιη΄.

Είναι ενδιαφέρον, ότι αν προσέξουμε την σειρά με την οποία αναφέρονται τα τέσσερα απαγορευόμενα πράγματα, καταλαβαίνουμε ότι οι απόστολοι είχαν υπ' όψιν τους το Λευϊτικό κεφάλαια 17/ιζ΄,18/ιη΄, όταν επέβαλαν τις τέσσερεις αυτές απαγορεύσεις.

Όταν ο πρώτος Επίσκοπος Ιεροσολύμων ο Ιάκωβος μιλάει στο εδάφιο Πράξεις 15/ιε΄ 20, λέει από μνήμης τις τέσσερεις απαγορεύσεις: "να απέχωσι από τών μιασμάτων τών ειδώλων, και από τής πορνείας, και τού πνικτού, και τού αίματος".

Στο τέλος τής Συνόδου όμως, προφανώς είχαν ανοίξει το Νόμο στο Λευϊτικό, και είχαν διαβάσει την σωστή σειρά, και έτσι στην τελική εντολή τα έγραψαν με την ίδια σειρά που τα διέταζε ο Μωυσής: "Να απέχητε από ειδωλοθύτων, και αίματος, και πνικτού και πορνείας" (Πράξεις 15/ιε΄ 29). 

Αυτό φαίνεται και στο εδάφιο 21, όπου αναφέρεται ότι αυτά θα έπρεπε να τηρούνται, "επειδή σε κάθε πόλη, οι Εβραίοι έχουν συναγωγές, που διαβάζεται ο νόμος..." 

Συνεπώς, η απαγόρευση έγινε, όχι τόσο επειδή είναι κακό να φας ειδωλόθυτα ή αίμα ως Χριστιανός, αλλά για να μη σκανδαλιστούν οι Εβραίοι, και εμποδιστούν στην πορεία τους προς τον Χριστό!

Αυτός είναι και ο λόγος που ο απόστολος Παύλος, είναι τόσο χαλαρός στην εφαρμογή τής απαγόρευσης τών ειδωλοθύτων: Επειδή το βασικό πρόβλημα είναι ο σκανδαλισμός τών άλλων.

Ας τα προσέξει λοιπόν όλα αυτά το κάθε θύμα τής Σκοπιάς, και ας αποφασίσει τις ενέργειές του, γιατί η ζωή είναι ιερή και ανεπανάληπτη, και πρέπει να την προστατεύουμε, αν θέλουμε να είμαστε ευάρεστοι ενώπιον τού Θεού.