Για το άγιο και αγαθό Πνεύμα

Το Άγιο Πνεύμα είναι ο Θεός, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, παντοδύναμο όπως ο Πατέρας και ο Υιός. Το Άγιο Πνεύμα ζωογονεί, εμψυχώνει και ενδυναμώνει τα πλάσματα. Αυτό δίνει στα ζώα τη ζωή, στους ανθρώπους το νού και στους χριστιανούς την ανώτερη ζωή, την πνευματική. Αυτό φωτίζει τον άνθρωπο και τον βοηθάει να μπεί στη βασιλεία των ουρανών.

Το Άγιο Πνεύμα δίνεται στον καθένα μας όχι σύμφωνα με την αξία των καλών έργων του, αλλά δωρεάν, σύμφωνα με το έλεος του Θεού, για τη σωτηρία του.

1. Όταν κατοικήσει μέσα στον άνθρωπο το Άγιο Πνεύμα, του δίνει πίστη και φωτισμό. Χωρίς Αυτό, κανείς δεν μπορεί να έχει αληθινή και ζωντανή πίστη. Χωρίς το φωτισμό Του, και ο πιο σοφός και μορφωμένος άνθρωπος είναι ολότελα τυφλός ως προς τα έργα του Θεού και την κτίση Του. Απεναντίας, το Άγιο Πνεύμα μπορεί να φωτίσει εσωτερικά και τον πιο αμόρφωτο και απλοικό άνθρωπο, να του αποκαλύψει άμεσα τα έργα του Θεού και να του προσφέρει τη γλυκειά γεύση της βασιλείας Του. Ο άνθρωπος που έχει μέσα του το Άγιο Πνεύμα, αισθάνεται στην ψυχή του ένα ασυνήθιστο φως, που του ήταν ολότελα άγνωστο μέχρι τότε.

2. Το Άγιο Πνεύμα γεννάει στην καρδιά του ανθρώπου την αληθινή αγάπη. Η αληθινή αγάπη είναι σαν μία καθαρή φωτιά, μία πηγή θερμότητας, που ζεσταίνει την καρδιά. Είναι μία ρίζα, που βλαστάνει μέσα στην καρδιά όλα τα καλά έργα. Γιά τον άνθρωπο που έχει ζωογονηθεί από την αληθινή αγάπη, τίποτα δεν είναι δύσκολο, φοβερό η αδύνατο. Γι' αυτόν κανένας νόμος δεν είναι βαρύς, καμιά εντολή δεν είναι ανεφάρμοστη. Όλα του είναι εύκολα.

Η πίστη και η αγάπη, που χαρίζει στον άνθρωπο το Άγιο Πνεύμα, είναι τόσο μεγάλα και δυνατά όπλα στα χέρια του, που, αν τα έχει, μπορεί εύκολα, άνετα, με χαρά και γαλήνη να βαδίσει το δρόμο που βάδισε ο Χριστός.

3. Το Άγιο Πνεύμα δίνει ακόμα στον άνθρωπο δύναμη, για ν' αντιστέκεται στους πειρασμούς του κόσμου. Έτσι, χρησιμοποιεί βέβαια τα επίγεια αγαθά, αλλά σαν περαστικός ταξιδιώτης, χωρίς να κολλάει σ' αυτά την καρδιά του. Αντίθετα, ο άνθρωπος που δεν έχει μέσα του το Άγιο Πνεύμα, όσο μορφωμένος και έξυπνος κι αν είναι, μένει πάντα δούλος και αιχμάλωτος του κόσμου.

4. Το Άγιο Πνεύμα δίνει στον άνθρωπο και σοφία. Αυτό το βλέπουμε κατεξοχήν στους αγίους αποστόλους, που, πριν λάβουν το Άγιο Πνεύμα, ήταν αγράμματοι και απλοικοί άνθρωποι, ύστερα όμως κανείς δεν μπορούσε ν' αντισταθεί στη σοφία και τη δύναμη του λόγου τους.

Το Άγιο Πνεύμα χαρίζει σοφία όχι μόνο στα λόγια του ανθρώπου, αλλά και στις πράξεις του. Έτσι, λ.χ., εκείνος που έχει μέσα του το Πνεύμα, πάντα θα βρεί το χρόνο και τον τρόπο να φροντίσει για τη σωτηρία του, ακόμα και μέσα στο θόρυβο του κόσμου.

5. Το Άγιο Πνεύμα χαρίζει την αληθινή χαρά, την καρδιακή ευτυχία και την ασάλευτη ειρήνη. Ο άνθρωπος που δεν έχει μέσα του το Άγιο Πνεύμα, ποτέ δεν μπορεί να χαρεί αληθινά, να ευχαριστηθεί καθαρά, να νιώσει την ειρήνη που γλυκαίνει την ψυχή. Είναι αλήθεια ότι κάπου κάπου χαίρεται. Μα η χαρά του είναι στιγμιαία και όχι καθαρή. Κάπου-κάπου διασκεδάζει. Μα οι διασκεδάσεις του είναι πάντα κενές, ανούσιες, και μετά απ' αυτές τον κυριεύει μία ακόμα μεγαλύτερη στενοχώρια. Κάπου-κάπου είναι ήρεμος. Μα η ηρεμία του δεν είναι η πνευματική ειρήνη, είναι νάρκη της ψυχής. Καί αλίμονο σ' εκείνον που δεν προσπαθεί και δεν θέλει να ξυπνήσει απ' αυτή τη νάρκη!

 6. Το Άγιο Πνεύμα δίνει και την αληθινή ταπείνωση. Ο άνθρωπος, ακόμα και ο πιο γνωστικός, δεν μπορεί να γνωρίσει τον εαυτό του όσο πρέπει, αν δεν έχει μέσα του το Άγιο Πνεύμα. Γιατί χωρίς τη θεία βοήθεια, δεν μπορεί να δεί την πραγματική κατάσταση της ψυχής του. Αν είναι τίμιος και κάνει κανένα καλό στους συνανθρώπους του, νομίζει πως είναι δίκαιος η και, σε σύγκριση με τους άλλους, τέλειος και πως δεν του χρειάζεται τίποτ' άλλο!

Το Άγιο Πνεύμα, όταν κατοικήσει μέσα μας, μας αποκαλύπτει όλη την εσωτερική μας φτώχια και αδυναμία. Καί ανάμεσα στις αρετές μας, προβάλλει όλες τις αμαρτίες μας, την αμέλειά μας, την αδιαφορία μας για τη σωτηρία των άλλων, την ιδιοτέλειά μας ακόμα και εκεί που φαινόμαστε μεγαλόψυχοι, την παχυλή φιλαυτία μας ακόμα και εκεί που ποτέ δεν την υποπτευόμασταν. Κοντολογίς, το Άγιο Πνεύμα μας τα δείχνει όλα, όπως πραγματικά είναι. Καί τότε αρχίζουμε ν' αποκτάμε την αληθινή ταπείνωση. Τότε αρχίζουμε να χάνουμε την εμπιστοσύνη μας στις δικές μας δυνάμεις και αρετές. Τότε αρχίζουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας χειρότερο από τους άλλους ανθρώπους. Καί ταπεινωμένοι μπροστά στον Ιησού Χριστό, αρχίζουμε να μετανοούμε ειλικρινά και να ελπίζουμε μόνο σ' Εκείνον.


7. Το Άγιο Πνεύμα μας διδάσκει, τέλος, την αληθινή προσευχή. Κανένας δεν μπορεί να κάνει προσευχή πραγματικά ευάρεστη στο Θεό, πριν λάβει το Άγιο Πνεύμα. Γιατί αν αρχίσει να προσεύχεται, χωρίς να έχει μέσα του το Άγιο Πνεύμα, θα δεί το νού του να μην μπορεί να συγκεντρωθεί. Επιπλέον, δεν γνωρίζει, όπως πρέπει, ούτε τον εαυτό του ούτε τις ανάγκες του ούτε τι να ζητήσει ούτε πως να το ζητήσει από το Θεό. Καλά-καλά δεν ξέρει ούτε τι είναι ο Θεός. Όποιος, όμως, έχει μέσα του το Άγιο Πνεύμα, γνωρίζει το Θεό, βλέπει ότι Αυτός είναι ο Πατέρας του και ξέρει πως να Τον πλησιάσει, πως να Τον παρακαλέσει και τι να Τού ζητήσει. Οι σκέψεις του στην προσευχή είναι εύτακτες, καθαρές, προσηλωμένες μόνο στον Κύριο. Ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί με την προσευχή του να πετύχει τα πάντα, ακόμα και βουνά να μετακινήσει.

Να, λοιπόν, τι χαρίζει το Άγιο Πνεύμα σ' εκείνον που Το έχει λάβει. Βλέπετε ότι, χωρίς τη βοήθεια και τη συνέργεια του Αγίου Πνεύματος, είναι αδύνατον όχι μόνο να μπούμε στην ουράνια βασιλεία, αλλά κι ένα βήμα να κάνουμε στο δρόμο που οδηγεί εκεί. Γι' αυτό είναι απαραίτητο να ποθούμε και να ζητάμε το Άγιο Πνεύμα• είναι απαραίτητο να Το αποκτήσουμε και να Το έχουμε πάντα μέσα μας, όπως Το είχαν οι άγιοι απόστολοι.

Για τους αγγέλους

Είναι οι πρόθυμοι και ισχυροί προστάτες του ανθρώπου.

Είναι οι ικανοί, ουράνιοι φύλακες.

Το μοναστήρι τους είναι ο ουρανός και το μετόχι τους η γή.

Οι άγγελοι δεν είναι καθόλου μυθικές ή φανταστικές εικόνες, όπως νομίζουν πολλοί.

Είναι πραγματικές ουράνιες υπάρξεις, που δημιουργήθηκαν από τον Θεό.

Παίζουν σημαντικό ρόλο τόσο στην προσωπική μας ζωή, όσο και στην ιστορία του κόσμου.

Στις μέρες μας, που η λατρεία του σατανά έχει πάρει μορφή επιδημίας, η ελπιδοφόρα παρουσία των αγγέλων στην ζωή μας, είναι απαραίτητη.

Οι  άγγελοι δημιουργήθηκαν από τον Θεό.

Κι αυτό φαίνεται από το Σύμβολο της Πίστεως, όπου ομολογούμε: “πιστεύω είς ένα Θεόν, Πατέρα παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γής, ορατών τε πάντων και αοράτων”.

Όλα βέβαια δια του Χριστού εκτίσθησαν και χωρίς Αυτόν, ούτε ένα δεν έγινε…..

Δημιουργήθηκαν πρίν την δημιουργία του υλικού  κόσμου, αφού την παρακολουθούσαν εκστατικοί και κατάπληκτοι.

Ο τρόπος δημιουργίας τους, είναι άγνωστος σε μας τους ανθρώπους.

Κατά τον  Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο δημιουργήθηκαν, όπως και η υπόλοιπη κτίση:

Ο Θεός, λέει,

“εννοεί τις αγγελικές και τις ουράνιες δυνάμεις  και το εννόημα έργο ήταν”.

Η φύση τους είναι νοερή, αυτεξούσια, ασώματη, κατά χάριν αθάνατη και κατ’ εικόνα Του Θεού.

Τα ουσιώδη γνωρίσματα και την σύσταση της φύσης των, την γνωρίζει μόνο ο Κτίστης.

Στην Αγία Γραφή δεν αναφέρονται συστατικά της φύσης τους, αλλά  περιγράφονται κάποιες από τις ιδιότητές τους, όπως η ευκινησία, η φλογερότητα, η θερμότητα, η ταχύτητα και η αϋλότητά τους.

Λέμε βέβαια ότι είναι ασώματοι, πάντα όμως σε σχέση με μας.

Δεν είναι τέλειες φύσεις, αλλά πηγαίνουν προς την τελειότητα, μετέχοντας στις άκτιστες ενέργειες και όχι βέβαια στην άκτιστη ουσία του Θεού.

Λόγω της εκστατικής αγάπης και αγαθότητας Του Θεού, ο σκοπός της δημιουργίας τους ήταν να συμμεριστούν κι αυτοί, σαν λογικά όντα την μακαριότητα Του.

Η θέα Του Θεού είναι η κατ’ έξοχήν ζωή και η τροφή τους, κατά τον Μέγα Βασίλειο.

Σαν υπάρξεις κτιστές και λογικές είναι ελεύθερες και μεταβλητές.

Έτσι τελειοποιούνται συνεχώς, με την μετοχή τους στη Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Από την μετοχή αυτή, απορρέει και ο αγιασμός τους.

Είναι άγιοι, λόγω της κοινωνίας τους με το φύσει άγιο.

Αλλά λόγω και του αυτεξούσιου που τους δόθηκε, μπορούσαν ή να μένουν στις αγαθές σκέψεις ή στις άσχημες.

Ο εωσφόρος ετράπη σε άσχημες σκέψεις  και πράξεις, ενώ οι άλλοι άγγελοι έμειναν κοντά στον Θεό και έτσι έλαβαν το χάρισμα της ατρεψίας και της ακινησίας προς το κακό, χωρίς να εξαφανίζεται το αυτεξούσιό τους, το οποίο εξαγιάζεται με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Γνωρίζουν πολύ περισσότερα από όλους μαζί τους ανθρώπους για τον Θεό, για το Θέλημά Του και τα Έργα Του, για τον πνευματικό κόσμο, για την υλική δημιουργία, για τους ανθρώπους και τα άλλα κτίσματα της γής.

Μπροστά όμως στην παντογνωσία Του Θεού ή γνώση τους είναι μηδαμινή.

Δεν γνωρίζουν τα μέλλοντα, ούτε τι κρύβεται στην καρδιά των ανθρώπων, παρά μόνο αν τους τα αποκαλύψει ο Θεός.

Δεν γνωρίζουν πότε θα γίνει η συντέλεια του κόσμου και η Δευτέρα Παρουσία του Θεού.

Δεν έχουν φύλο, διότι η φύση τους είναι πνευματική.

Δεν έχουν ανάγκη από υλική τροφή, ή ανάπαυση και δεν πεθαίνουν.

Δεν είναι πανταχού παρόντες: ή θα είναι στον ουρανό ή θα είναι στη γή.

Βλέπουν όμως ακατάπαυστα, το πρόσωπο Του Θεού.

(αυτό δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε, αφού άλλες φορες είναι στη γή κι άλλες στον ουρανό)

Η σύγκρισή τους με τους ανθρώπους είναι δύσκολη, αλλά όχι ακατάληπτη.

Από τους Πατέρες της Εκκλησίας μας χαρακτηρίζονται, ομόδουλοι, σύνοικοι και γείτονές μας.

Είναι ανώτεροί μας, χωρίς ωστόσο η υπεροχή τους να είναι απόλυτη.

Ο άνθρωπος μπορεί να θεωθεί από τον Θεό και να είναι ομότιμος των αγγέλων.

Η Παναγία μας έχει ξεπεράσει σε δόξα και τιμή, όλες τις ασώματες δυνάμεις και έχει χαρακτηριστεί από την Εκκλησία ως: <<τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ>>

Έτσι λοιπόν στο μέλλον, οι μεγάλες διαφορές μεταξύ των αγγέλων και των ανθρώπων θα πάψουν να υπάρχουν.

Οι άγγελοι εμφανίζονται στους άξιους ανθρώπους και σ’ εκείνους, που ο Θεός επιτρέπει.

Συνήθως εμφανίζονται με ανθρώπινη μορφή, μιλάνε, τρώνε και βαδίζουν σαν συνηθισμένοι άνθρωποι.

Άλλοτε όμως η παρουσία τους είναι εκθαμβωτική και αστραφτερή, προκαλώντας φόβο, σ’ εκείνους που τους αντικρύζουν.

Σε όλες όμως τις εμφανίσεις τους, προσαρμόζουν την λαμπρότητά τους, στην αντοχή του ανθρώπου που εμφανίζονται.

Ο αριθμός τους είναι ανυπολόγιστος για τους ανθρώπους, αλλά όχι για τον Θεό.

Το πλήθος αυτό των αγγέλων είναι οργανωμένο και  αποτελείται από τάγματα, τα οποία με βάση τις αγιογραφικές μαρτυρίες, αριθμούνται σε εννέα.

Κάθε τάγμα, έχει ιδιαίτερη λειτουργική διακονία και έχει το δικό του όνομα, ενώ ταξινομούνται τριαδικά ως εξής:

1^η Τριάδα αγγέλων

·         Τα εξαπτέρυγα Σεραφείμ, που κυκλώνουν τον μεγαλοπρεπή θρόνο του Θεού.

·         Τα πολυόμματα Χερουβείμ, με την ανείπωτη θεϊκή δόξα.

·         Τους Θρόνους

Ιδίωμά τους είναι η πύρινη σοφία και γνώση των ουρανών και κύριο έργο τους ο θεοπρεπής ύμνος του <<γελ>>

2^Η Τριάδα αγγέλων

·         Τις Κυριότητες

·         Τις Δυνάμεις

·         Τις Εξουσίες

Ιδίωμά τους είναι οι διευθετήσεις των μεγάλων πραγμάτων και οι διενέργειες των θαυμάτων και κύριο έργο τους ο τρισάγιος ύμνος “Άγιος, Άγιος, Άγιος”.

     

3^η Τριάδα αγγέλων

·         Τις Αρχές

·         Τους Αρχαγγέλους

·         Τους Αγγέλους

Ιδίωμά τους είναι να εκτελούν θείες υπηρεσίες και κύριο έργο τους ο ιερός ύμνος “Αλληλούϊα”.

Στην Αγία Γραφή βρίσκουμε ονόματα αγγέλων:

Γαβριήλ  σημαίνει:  “Ήρωας Θεού”

Μιχαήλ σημαίνει: “ποιός είναι σαν τον Θεό μας”;

Ο Μιχαήλ ονομάσθηκε ακόμη: “ο άρχων ο μέγας και ο αρχιστράτηγος της δυνάμης του   Θεού”

Ραφαήλ σημαίνει: “ο Κύριος γιατρεύει”.

Είναι ένας από τους επτά αρχαγγέλους, που μεταφέρει από τη γή στον ουρανό τις προσευχές των αγίων.

Κύριο έργο των αγγέλων, είναι βέβαια η δοξολογία του Θεού και καθώς αντικρύζουν την ωραιότητα του Δημιουργού τους, ξεσπούν σε ακατάπαυστους ύμνους, σε ασίγητες δοξολογίες.

Είναι τόσος ο θαυμασμός, που αισθάνονται από το μεγαλείο Του, ώστε οι ύμνοι και οι δοξολογίες τους αποτελούν ένα φυσικό ξεχείλισμα, ένα ασυγκράτητο ξέσπασμα, μια ατελείωτη έκρηξη του θαυμασμού και χαράς.

Το δεύτερο έργο των αγγέλων είναι η προστασία και η φροντίδα τους, για την σωτηρία μας.

Ο κάθε άνθρωπος, έχει τον προσωπικό του φύλακα άγγελο.

Έρχεται στην καρδιά του ανθρώπου και τον διδάσκει για την δικαιοσύνη, την αγνότητα, την σεμνότητα….για κάθε έργο αγαθό και κάθε αρετή.

Παραμένει μόνον, αν ο άνθρωπος είναι πιστός στον Θεό και φεύγει, αν ο άνθρωπος είναι άπιστος και αμαρτωλός ζώντας με την θέλησή του, κάτω από την τυραννία του διαβόλου.

Με το άγιο Βάπτισμα, έχουμε μαζί μας  φύλακα άγγελο, πιστό φίλο και στοργικό αδελφό, παρηγορητή στις θλίψεις μας, που μας απαλύνει τους πόνους μας, που συμπάσχει μαζί μας και χαίρεται στην πνευματική μας πρόοδο, που στέκει πάντα δίπλα μας, εκτός κι αν εμείς τον “διώξουμε”, με τα πονηρά μας έργα και μας προστατεύει από ορατούς και αόρατους εχθρούς.

Όταν ο ενάρετος άνθρωπος πεθαίνει και η ψυχή χωρίζεται από το σώμα, αμέσως περιστοιχίζεται από τον φύλακα άγγελό της και άλλες ουράνιες δυνάμεις, που ευχαριστιούνται για την σωτηρία της και την οδηγούν στο Χριστό.

Αντιθέτως, όσες ψυχές προτίμησαν την αμαρτία και την αποστασία από τον Θεό, παραλαμβάνονται από τους δαίμονες και οδηγούνται στον τόπο της κολάσεως.

Στην Αγία Γραφή αναφέρεται, ότι ο Θεός όρισε αγγέλους, προστάτες για μερικά έθνη, για πόλεις, ακόμη βέβαια και για την φροντίδα και προστασία των κατά τόπους εκκλησιών.

Η Ζ΄ Οικουμενική σύνοδος διακήρυξε πανηγυρικά να τιμούνται και να προσκυνούνται, αλλά όχι να λατρεύονται, όπως ο Θεός.

Εκείνοι που τιμούν ιδιαίτερα τους αγγέλους είναι οι μοναχοί, οι οποίοι στην ακατάπαυστη δοξολογία του Θεού, προσπαθούν να τους μιμηθούν, ώστε να τους μοιάσουν, να γίνουν και αυτοί ισάγγελοι και να αναπληρώσουν το εκπεσόν τάγμα των αγγέλων.

Η σημαντικώτερη γιορτή των αγγέλων,  είναι η “σύναξη των αγγέλων”.

Τότε που ο διάβολος εξέπεσε από τον θρόνο του,  διότι ήθελε να εξομοιωθεί με τον Ύψιστο Θεό.

Καλό θα είναι να έχετε συνέχεια συνομιλία με τον φύλακα άγγελό σας για όλα, ειδικά στις δυσκολίες και όταν δεν μπορείτε να συνεννοηθείτε με κάποιον, εκείνος θα σας βοηθάει πάντα.

Οπωσδήποτε πρέπει να αναφερθούμε και στην ορθόδοξη εικονογραφία, που είναι αυστηρά θεολογική, με αγιογραφική και παραδοσιακή θεματολογία.

Αντίθετα η δυτική εικονογραφία , ιδιαίτερα από την εποχή της Αναγεννήσεως και μετά εκκοσμικεύεται.

Έτσι ο κάθε ζωγράφος, μη λαμβάνοντας υπ όψη του την αυστηρά θεολογική θεματολογία, αφήνεται στην αχαλίνωτη φαντασία του, ζωγραφίζοντας χοντρουλά γυμνά αγγελάκια, με μικρά φτερά,  που τα συμπληρώνουνμε συννεφάκια, εμπορικές φανταστικές, και παγανιστικές παραστάσεις, που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια.

Γι’ αυτό και διαμόρφωσαν στη συνείδηση του λαού μια ψεύτικη, χονδροειδή και παιδιάστικη αντίληψη για τους αγγέλους, προκαλώντας έτσι και την δυσπιστία στην ύπαρξή τους!!!

Είναι όμως παρήγορο το γεγονός, ότι σήμερα το αισθητήριο του πιστού λαού μας, έχει ευαισθητοποιηθεί και αναγνωρίζει μόνο την βυζαντινή τέχνη τον σωστό, τον θεολογικά ορθόδοξο τρόπο απεικόνησης των αγγέλων.

Ο σημερινός πιστός, θα σταθεί μπροστά στην εικόνα τους, όχι για να απολαύσει αισθησιακή ομορφιά, αλλά για να προσευχηθεί, ν’ αντλήσει πνευματική δύναμη και θάρρος.

Ο πιστός χριστιανός, προστρέχει πάντα κοντά τους, για ασφάλεια και προστασία.

Θέλει να τους νιώθει φύλακες και παρηγορητές στους κινδύνους και τα βάσανα της ζωής.

Τους θέλει κυρίως όμως για συνεργούς της σωτηρίας του και χειραγωγούς του στην πορεία προς την ουράνια βασιλεία, την οποίαν μακάρι να αξιωθούμε όλοι, με τις δικές τους πύρινες πρεσβείες.

Στο τέλος της ημέρας, να παρακαλάτε τον φύλακα άγγελο να βγάλει από την σκέψη σας όλους όσους είδατε, αλλά και σας από την σκέψη των άλλων, αλλιώς δεν θα μπορέσετε να προσευχηθείτε σωστά.

Πρέπει να του λέτε:

“φύλακα άγγελέ μου, ευλόγησέ τους όλους και απομάκρυνε την σκέψη τους από την δική μου”

Όταν μιλάμε με άνθρωπο, μιλάμε ταυτόχρονα με τον φύλακα άγγελό μας και ο σιωπηλός και αόρατος Ακροατής είναι ο Χριστός.

Να μην το ξεχνάτε ποτέ.

Τα χρόνια περνούν, περνούμε κι εμείς και μόνο η καθαρή ψυχή μπορεί να μείνει στα χέρια των αγγέλων, που Εκείνος θα στείλει να την παραλάβουν.

Για την αγάπη

Λένε οι πατέρες της εκκλησίας:

Πρέπει να αγαπάτε τον Θεό, με όλη την δύναμη της ψυχής σας, με όλη τη δύναμη της καρδιάς σας και με όλη τη δύναμη της διανοίας σας, για να μη βρίσκει χώρο για ανάπαυση ο πονηρός διάβολος.

Η μεγάλη αγάπη προς τον Θεό, με τις θυσίες της, γλυκοβράζει την καρδιά και σαν τον ατμό πετιέται ο θείος έρωτας, ο οποίος δεν μπορεί να συγκρατηθεί και ενώνεται με τον Θεό.

Έτσι σταματάνε οι επιθυμίες, γεμίζει η καρδιά σου από ουράνια αγάπη κι ο Θεός αρέσκεται  να συζητά μαζί σου, αφού  η καρδιά σου θα είναι ο θρόνος Του.

Μετά θέλεις να κατέβεις στη γή, να πάρεις επάνω σου όλο τον ανθρώπινο πόνο και την δυστυχία, για να απαλλαγούν οι άλλοι.

Ο άνθρωπος που δεν έχει αγάπη στην καρδιά για τον Χριστό, μοιάζει με πλοίο χωρίς καύσιμα στην μηχανή του

Αγαπήστε τον Έναν, για να σας αγαπήσουν όλοι.

Ακόμη και τα άλογα ζώα.

Διότι στο πρόσωπό σας, θα εικονίζεται το αγνό παρθενικό πρόσωπο Εκείνου, που θα αγαπάτε και θα λατρεύετε.

Όποιοι «τρέφονται» από την αγάπη του Θεού, πολλές φορές αδιαφορούν για τις υλικές τροφές, διότι αισθάνονται έντονα την γλυκειά ευλογία της Αγάπης Του.

Η αγάπη προς τον Θεό είναι καμίνι, που καίει την ματαιότητα αυτού του κόσμου, προσφέροντας την πολυπόθητη για κάθε άνθρωπο, ειρήνη.

Πρέπει να αγαπάτε τον πλησίον σας, σαν τον εαυτόν σας.

Κάθε άνθρωπος που μας προσβάλλει, που μας βλάπτει, που μας συκοφαντεί, που μας αδικεί με οποιονδήποτε τρόπο, είναι ένας αδελφός μας, που έπεσε στα χέρια του  κακοποιού διαβόλου κι έχει την ανάγκη μας.

Πρέπει να τον λυπηθούμε, να τον συμπονέσουμε και να παρακαλέσουμε θερμά και σιωπηλά το Θεό, να στηρίξει εμάς στην δύσκολη ώρα της δοκιμασίας μας και να ελεήσει τον αδελφό μας, που έπεσε θύμα του διαβόλου.

Αν τον κατακρίνουμε, τον σπρώχνουμε ακόμη πιο χαμηλά, ενώ με την σιωπηλή θυσία της αγάπης μας και την μυστική προσευχή μας για κείνον, ξυπνάμε την συνείδησή του, που σηκώνεται και τον κατηγορεί και έτσι μετανοεί και διορθώνεται.

Αγάπη σημαίνει, να σέβεσαι την ελευθερία του άλλου.

Ότι δεν δίνουμε να το χρησιμοποιήσει ο Θεός,

το χρησιμοποιεί ο άλλος ο πονηρός.

Αν κάποιος φτιάξει σπίτι και στη συνέχεια το αφήσει χωρίς σκεπή, το σπίτι αυτό σε τίποτε δεν χρησιμεύει.

Έτσι λοιπόν κι ο άνθρωπος όταν αποκτήσει όλες τις αρετές και δεν αποκτήσει αγάπη, είναι σαν σπίτι χωρίς στέγη και δεν ωφελείται καθόλου.

Με την αγάπη ο άνθρωπος γίνεται πράος, διότι μέσα του κατοικεί ο Θεός.

Για να σε αγαπούν οι άλλοι, πρέπει πρώτα εσύ να αγαπάς.

Αν φυλάγαμε αυτή την εντολή με ακρίβεια, δεν θα υπήρχε ούτε δούλος, ούτε ελεύθερος, ούτε άρχοντας, ούτε αρχόμενος, ούτε πλούσιος, ούτε φτωχός, ούτε μεγάλος, ούτε μικρός, ούτε και ένας διάβολος θα ήταν δυνατόν να γίνει ποτέ γνωστός.

Αγάπη, σημαίνει υποταγή στο θέλημα του άλλου.

Αν κάποιος πατέρας είχε ένα γιό, τον οποίο αγαπούσε πολύ και κάποιος ξένος δεν εκτιμούσε τον γιό του, θα εξόργιζε τον πατέρα και δεν θα έδινε καμία σημασία στον ξένο.

Έτσι συμβαίνει και με τον Θεό, που μας αγαπάει και μας έχει όλους παιδιά Του.

Η αγάπη έχει φωνή, που αλλοιώνει τις σκληρές καρδιές των ανθρώπων.

Η πιο μεγάλη αγάπη είναι του Θεού, που αγαπά τον κάθε άνθρωπο, σαν να μην υπάρχει κανείς άλλος πάνω στη γή, για να αγαπήσει.

Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη των αρετών, όταν όμως εκφράζεται με έργα.

Να  αγαπάτε όλο τον κόσμο, χωρίς διάκριση διότι:

·         Το να αγαπάς, είναι κάτι.

·         Το να αγαπιέσαι, είναι κάτι σημαντικό.

·         Το να αγαπάς και να αγαπιέσαι, είναι κάτι σημαντικό και σπουδαίο.

·         Το να αγαπάς εκεί, που δεν αγαπιέσαι όμως, είναι κάτι το θεϊκό.

Δεν υπάρχει πιο σίγουρος τρόπος για να κερδίσει κανείς την αγάπη των άλλων, από το να τους δώσει την δική του.

Αγαπάμε πάντα εκείνους που μας θαυμάζουν, αλλά δεν αγαπάμε ποτέ εκείνους που θαυμάζουμε.

Αν δεν έχετε μάθει να αγαπάτε κάποιον άλλον περισσότερο από τον εαυτόν σας, δεν έχετε αρχίσει να ζείτε.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι, που μπορείτε ακολουθώντας τους, να βοηθάτε τους άλλους ανθρώπους, μα υπάρχει μόνο ένας τρόπος, που μπορείτε ακολουθώντας τον, να ζήσετε σαν άνθρωποι.

Ο τρόπος αυτός είναι, να βοηθάτε τους άλλους ανθρώπους.

Αγαπώ, σημαίνει ζώ και ζώ, σημαίνει βοηθώ.

Να ποτίζετε λοιπόν και τα ξένα χωράφια, αν θέλετε  να πρασινίζουν δίπλα στα δικά σας.

Στην αγάπη και στον ειλικρινή έρωτα, οι  νίκες δεν αφήνουν ηττημένους.

Να ξέρετε, ότι το να μην αγαπιέσαι είναι κακοτυχία, αλλά και το να μην αγαπάς, είναι δυστυχία.

Όποιος αγαπάει μόνο τον εαυτό του, το μόνο πράγμα που δεν του αρέσει, είναι το να μένει μοναχός.

Αγαπητοί γονείς, τα παιδιά μας χρειάζονται  περισσότερο την αγάπη μας, ιδιαιτέρως όταν δεν την αξίζουν!!!

Όταν θα πάτε μπροστά στο δικαστήριο του Θεού εκεί - στον ουρανό - μονάχα ένας συνήγορος μπορεί να παραστεί και να αγορεύσει:

Τα έργα της αγάπης, που θα έχετε  επιτελέσει εδώ στη γή.

Να αγαπάτε τους εχθρούς σας και να εύχεστε γι αυτούς.

-Μα, θα μου πείτε, πως είναι δυνατόν να αγαπάμε τους εχθρούς μας όταν πρέπει να τους εξαφανίσουμε; 

-Μα …ακριβώς αυτό κάνουμε: τους εξαφανίζουμε, αν τους αγαπάμε!

Αν  θέλετε να πλησιάσετε τον Θεό, ο  καλύτερος και ασφαλέστερος τρόπος, είναι να αγαπήσετε τον πονεμένο άνθρωπο και  να τον σηκώσετε, πάνω στους ώμους σας.

Είναι το μοναδικό φορτίο, που σας ξαλαφρώνει  και σας εξυψώνει στον Θεό.

Ο άνθρωπος μοιάζει με άγγελο, που έχει ένα φτερό.

Γι αυτό, δεν μπορεί να πετάξει.

Για να πετάξουμε λοιπόν προς τον Θεό,  ας αγκαλιάσουμε ο ένας τον άλλον.

Πρέπει  να αγαπιόμαστε ως μέλη μιάς οικογένειας.

·         Γι αυτό ο Θεός μας έδωσε ένα σπίτι , τον κόσμο.

·         Γι αυτό ο Θεός μας σκεπάζει με μία σκεπή, τον ουρανό

·         Γι αυτό ο Θεός μας τρέφει σε ένα  κοινό τραπέζι όλους, τη γή.

Η αγάπη, δεν δίνεται με συνταγή.

Είναι θερμή, εφευρετική και γενναία, δίδεται από όλους μας  και  με πολλούς τρόπους.

Σε όποιο σπίτι είναι αγάπη, εκεί είναι και η Χάρη του Χριστού μας.

Εκεί είναι ευλογία, υγεία, χαρά, ευφροσύνη και όλα τα καλά της γής.

Η απουσία της αγάπης και της συνεργασίας, μπορεί να οδηγήσει  στην παραφροσύνη.

Θέλετε να διορθώσετε ένα άνθρωπο που αμάρτησε;

Δακρύστε και προσευχηθείτε στον Θεό, γι αυτόν.

Κι αυτό, αγάπη είναι.

Να είστε ζωηροί και πρόθυμοι, στο να επισκέπτεστε αρρώστους ή φυλακισμένους ή φτωχούς ανθρώπους, διότι από τέτοια έργα, θα αγαπηθείτε από τους ανθρώπους και περισσότερο από τον Θεό.

Η αγάπη, κάνει την ψυχή, πιο ευρύχωρη από τον ουρανό, ώστε να τους χωράει όλους, χωρίς διακρίσεις.

Η χριστιανική αγάπη, δεν είναι στενόκαρδη.

Αιχμαλωτίζει αυτούς, που συναναστρέφεται.

Είναι ταπεινή, γενναιόδωρη και ακούραστη.

Αν μια αγάπη διαρκεί, είναι διότι κάτι μένει ακόμα μέσα μας ανικανοποίητο.

Αν έχετε αγάπη για όλο τον κόσμο, όλος ο κόσμος είναι όμορφος.

Όποιος αγαπά, δεν το νιώθει.

Όπως δεν νιώθει, ότι αναπνέει.

Ο Θεός όταν μας έφτιαξε, μας έδωσε την ζωή εμφυσώντας το Πνεύμα Του.

Αυτό το Πνεύμα Του είναι αγάπη.

Όταν μας εγκαταλείψει η αγάπη, τότε γινόμαστε πτώματα.

Είμαστε νεκροί.

Για να φτάσεις λοιπόν στο: 

·         Δεν μου λείπει τίποτε

·         Δεν ζητάω τίποτε,

..…αγαπάς, αγαπάς, αγαπάς κι έτσι ταυτίζεσαι απόλυτα με τον πλησίον σου.

Πρέπει να αγαπάμε τους ανθρώπους και να τους αγκαλιάζουμε, όπως μας τους φέρνει ο Θεός.

Έτσι ορίζει ο Ίδιος ο Κύριός μας και η ορθόδοξη παράδοση.

Μόνον όταν τελειοποιηθείτε στην αγάπη, θα μπορείτε να φτάσετε στην απάθεια.

Αγαπώ με όλη μου την ψυχή κάποιον θα πεί: προσεύχομαι γι’ αυτόν.

Όποιος έχει την εμπειρία αυτή, είναι στον Παράδεισο.

Ό,τι δεν αγαπά κανείς, θα το ζήσει οπωσδήποτε!

Γι’ αυτό καλό είναι να μην υπάρχουν πράγματα, που αντιπαθούμε.

Η αγάπη είναι βόμβα και όλα τα κακά διαλύει.

Ένα από τα μεγαλύτερα Θεϊκά Δώρα, είναι η αγάπη που συνδέει τους ανθρώπους μεταξύ τους.

Αν ένα μέλος του σώματός σας αρρωστήσει, δεν θα πάτε να το κάνετε καλά;

Έτσι πρέπει να κάνετε και με τους ανθρώπους, να τους βλέπετε σαν ένα από τα άρρωστα μέλη σας.

Όπως οι χορδές της κιθάρας, αν και είναι πολλές, αποβλέπουν σε μία αρμονία και δίνουν ευχάριστο μουσική, έτσι κι εκείνοι που είναι αγαπημένοι και ενωμένοι με μία γνώμη αποδίδουν ευχάριστα τον ήχο της αγάπης.

Τόσο ισχυρή είναι η αγάπη, ώστε εκείνους που λαχταρούμε να τους δούμε, έστω κι αν είναι μακριά, τους φανταζόμαστε, ότι όλη την ημέρα είναι μαζί μας.

Κι αυτή η αφοσίωση της αγάπης, παραμερίζει όλα τα προβλήματα, που  βρίσκονται μπροστά μας.

Εκείνος που αγαπάει, θέλει περισσότερο να ευεργετεί, παρά να ευεργετείται.

Αν υπήρχε αγάπη, δεν θα χρειαζόταν ούτε νόμοι, ούτε δικαστήρια , ούτε τιμωρίες, ούτε ποινές.

Αν όλοι αγαπούσαν όλους, δεν θα υπήρχαν αδικίες, φόνοι μάχες, πόλεμοι, επαναστασεις, πλεονεξίες και όλα τα κακά θα εξαφανίζοντο και θα ξεχνιόταν και η λέξη κακία.

Την δύναμη της αγάπης, δεν την νικά ούτε ο πλούτος ούτε η φτώχεια και αν υπήρχε αγάπη σε όλους, δεν θα υπήρχε φτώχεια και πλούτος.

Θα υπήρχαν μόνο τα καλά του πλούτου και της φτώχειας.

Οι άλλες αρετές του ανθρώπου προκαλούν πόνο και κόπο, ενώ η αγάπη προκαλεί την ευχαρίστηση.

Να αγαπάτε, όπως θα μισείτε και να μισείτε, όπως θα αγαπάτε!

Αγαπήστε λοιπόν όλο τον κόσμο, χωρίς διάκριση.

Ο Θεός “βρέχει” την αγάπη Του, πάνω μας.

Αν την κρατήσουμε για τον εαυτό μας, θα πεθάνουμε διότι δεν θα αντέξουμε την δύναμή της.

Η αγάπη είναι η κοινωνία των ψυχών, όπως η κοινωνία των αγίων.

Είναι το αόρατο μοναστήρι όπου όλοι όσοι είναι δικοί Του συναντιώνται πνευματικά, άσχετα  που βρίσκονται σωματικά.

Οι άνθρωποι χρειάζονται τόσο λίγα, αλλά είναι τόσο απασχολημένοι για να δώσουν.

Αν αγαπάς, αγαπάς, αγαπάς ξαφνικά σταματάς να υπάρχεις.

Γυρνάς πίσω στο μυαλό σου όλες σου τις αναμνήσεις και ενώ θυμάσαι πρόσωπα, τοπία, γεγονότα δεν βλέπεις πουθενά τον εαυτό σου.

Να η αλήθεια! Να ο δρόμος! Να η ζωή! Να ο Υιός του Θεού!

Κι εμείς τα υιοθετημένα παιδιά Του.

Τι χαρά! και τι ευτυχία!

Η αληθινή αγάπη προς τον Θεό, είναι να Τον βλέπουμε σε όλη την Δημιουργία Του και ιδιαίτερα στον πλησίον μας.

Έτσι όταν θα ασχολούμαστε με τον πλησίον μας, θα ξεχνάμε τον εαυτό μας.