Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Μια σταγόνα βροχής

Μια σταγόνα βροχής έπεσε από ένα ανοιξιάτικο σύννεφο, και, βλέποντας την ανοιχτή έκταση της θάλασσας, ντράπηκε.

«Πού είναι η θάλασσα», σκέφτηκε, «πού είμαι εγώ;
Συγκρινόμενη με αυτή, πράγματι, είμαι ανύπαρκτη».

Ενώ έτσι έβλεπε τον εαυτό της με μάτι περιφρόνησης, ένα στρείδι την πήρε στην αγκαλιά του,
και η Μοίρα έτσι διαμόρφωσε την πορεία της που τελικά η σταγόνα έγινε ένα περίφημο βασιλικό μαργαριτάρι.

Εξυψώθηκε γιατί ήταν ταπεινό. Κρούοντας την πόρτα της ανυπαρξίας, έγινε υπαρκτή.