Την λέξη Ιεχοβά η εταιρεία ΣΚΟΠΙΑ την γράφει με ωμέγα αν και το όνομα αυτό του Θεού που αναφερθηκε μια φορά δεν είχε φωνήεντα*, είχε μόνον σύμφωνα.
Αν το γράψουν με όμικρον βγαίνει ότι η λέξη Ιεχοβάς Θεός, Ειναι ο Θεός Ιησούς!
Βάσει των αριθμογραμμάτων της Ελληνικής γλώσσης έχουμε:
ΙΕΧΟΒΑΣ=ΙΗΣΟΥΣ=888
ΙΕΧΟΒΑΣ=888, Όπου Ι=10, Ε=5, Χ=600, Ο=70, Β=2, Α=1, Σ=200
ΙΗΣΟΥΣ=888, Όπου Ι=10, Η=8, Σ=200, 0=70, Υ=400, Σ=200.
Υπάρχει ο σατανάς που τους υπαγορεύει το τι και πώς θα γράφουν τις αντίθετες λέξεις και φράσεις, για να έχουν κοντά τους, τους πλανεμενους προβατοειδείς οπαδούς της ΣΚΟΠΙΑΣ.
Ο Μεγάλος Θεός, ο Αληθινός Θεός όμως έχει τους δούλους Του στην γη και αποκαλύπτει όλα τις πονηριές του σατανά.
+++++++++
* Όλοι οι μελετητές της Βίβλου, ακόμα και οι πιο απλοί, γνωρίζουν και αποδέχονται ότι στην Εβραϊκή γλώσσα το όνομα του Θεού είναι τετραγράμματο, αποτελείται μόνο από σύμφωνα («ΓΧΒΧ») και προφέρεται «Γιάχβε» (ή Γιάουε).
Το κατ’ εξοχήν όνομα του Θεού στα Εβραϊκά είναι «Γιάχβε ΟΣΗΑ», δηλαδή «Αυτός είναι ΣΩΤΗΡΑΣ» και το όνομά Του ο Πατέρας το έδωσε στον Υιό.
Η Ελληνική μετάφραση του «ΓΙΑΧΒΕ ΟΣΗΑ» είναι «ΙΗΣΟΥΣ», που στην Εβραϊκή γλώσσα προφέρεται «ΓΕΣΟΥΑ» (δηλ. ΓΙΑ+ΟΣΗΑ).
Άρα ο άνθρωπος Χριστός ΙΗΣΟΥΣ της Καινής Διαθήκης είναι η φανέρωση του ΓΙΑΧΒΕ ΟΣΗΑ της Παλαιάς Διαθήκης
Το 700 μ.Χ. περίπου προστέθηκαν από τους Μαζορίτες στην τετραγράμματη Εβραϊκή λέξη «ΓΧΒΧ» φωνήεντα, αλλά κανείς όμως δεν γνώριζε την σωστή προφορά και τα φωνήεντα θα είχαν σαν σκοπό να διατηρήσουν την σωστή προφορά του ονόματος του Θεού.
Επειδή όμως στην πράξη το «ΓΧΒΧ» είχε αντικατασταθεί από το «ΑΔΟΝΑΪ», τα φωνήεντά του χρησιμοποιήθηκαν ανάμεσα στο τετραγράμματο «ΓΧΒΧ». Από τη μείξη των δύο αυτών λέξεων, δηλαδή «ΓΧΒΧ» και «ΑΔΟΝΑΪ», προήλθε το όνομα «ΙΕΧΟΒΑ», που έχει επικρατήσει παγκόσμια.
Είναι, σαν να πάρω εγώ δύο ονόματα, για παράδειγμα «ΠΕΤΡΟΣ» και «ΓΙΩΡΓΟΣ», να τα αναμείξω και να προσπαθήσω να βγάλω ένα άλλο όνομα, που να αποδίδει σωστά το νόημα. Το αποτέλεσμα θα είναι, να βγει ένα τελείως άσχετο όνομα, δηλαδή «ΠΕΤΡΟΓΙΩΡΓΟΣ).
Ιστορικά ο πρώτος που χρησιμοποίησε την λέξη «ΙΕΧΟΒΑ» και που μετά καθιερώθηκε είναι ο Άγγλος Γαλατίνος το έτος 1516 μ.Χ., ο οποίος είχε παντελή άγνοια της Εβραϊκής ιστορίας.
Το όνομα του Πατέρα Θεού και του Υιού είναι το ίδιο στα Ελληνικά, είναι «ΙΗΣΟΥΣ». Όπως αναφέρει και ο απ. Παύλος είναι το όνομα το υπέρ παν όνομα και στο όνομα του Ιησού θα κάμψει «….παν γόνυ επουρανίων (αγγέλων) και επιγείων (ανθρώπων) και καταχθονίων (πονηρών δυνάμεων) και πάσα γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ, εις δόξαν Θεού Πατρός» (βλ. Φιλιππησίους Β/2:9-11).
Κατά μία άλλη άποψη, η ονομασία "ΙΕΧΟΒΑ", η οποία είναι δεκτή από μία μικρή μερίδα Βιβλικών μελετητών, δεν προήλθε από την λάθος ερμηνεία της Εβραϊκής λέξης "ΝΑΚΑΜΠ" και με την συγχώνευση των λέξεων "ΓΙΑΧΒΕ" και "ΑΝΤΟΝΑΪ", αλλά προήλθε από την τοποθέτηση φωνηέντων στο όνομα ΓΧΒΧ, ως Γι.εΧ.οΒ.άΧ. ( = ΙεΧοΒά).
Οι αληθινοί πιστοί είναι «μάρτυρες του ΙΗΣΟΥ», είναι «μάρτυρες του ΓΙΑΧΒΕ ΟΣΗΑ».
